Báknið burt
Í rúmt ár hefur Ríkisstjórnin stefnt að fækkun ráðuneyta. Með slíku má spara fjármuni, fækka stofnunum, einfalda stjórnsýslu og auka fagmennsku.
Á næstu mánuðum þarf Ríkisstjórnin að útfæra niðurskurð uppá 40-50 milljarða króna. Þetta er rúmlega 10% af útgjöldum ríkissjóðs. Leiðarljós niðurskurðar eru að minnka kostnað við yfirstjórn til dæmis með sameiningu stofnana en skerða sem minnst þjónustu við notendur s.s. börn, fatlaða og eldra fólk. Fækkun ráðuneyta og stofnanna er nauðsynleg til að minnka yfirbyggingu.
Slíkar sameiningar munu líka bæta vinnubrögð innan stjórnsýslunnar. Í nýlegri skýrsla vinnuhóps um starfshætti í stjórnsýslunni segir: „Stærri ráðuneyti og stofnanir eru undirstaða í að styrkja hinn faglega grundvöll stjórnsýslunnar en það kallar á sameiningu ráðuneyta og stofnanna.“ Það gerist ekki mikið skýrara.
Helstu andstæðingar hagræðingar óttast um stöðu tveggja atvinnugreina í sameinuðu ráðuneyti atvinnumála. Fjármálaráðherra svaraði því reyndar skýrt á Alþingi í síðustu viku og spurði hvort menn hefði í raun áhyggjur af stöðu sjávar- og landbúnaðarráðuneytis með 50 starfsmenn þegar þeir sameinast 18 starfsmönnum iðnaðarráðuneytis.
Ríkið er nú rekið með yfir 300 milljón króna halla á dag og því mikilvægt að skera niður allan óþarfa kostnað. Of margir ráðherrar, of mörg ráðuneyti og of margar stofnanir eru hluti af þeim óþarfa. Ríkisstjórn hefur nú afgreitt málið frá sér og það bíður þingsins. Nú verða ábyrgir þingmenn úr öllum flokkum að sameinast og gæta að afturhaldsöflunum sem leynast víða. Væntingar mínar eru nokkrar um stuðning Sjálfstæðisflokksins við þetta mál en flokkurinn hefur lengi stært sig af áhuga á aðhaldi í ríkisrekstri. Athyglivert verður að fylgjast með því hvernig hann nálgast þetta viðfangsefni enda mun þá koma í ljós hversu sterk afturhaldsöflin eru í flokki „hægrimanna“. Vilja menn í raun og sann báknið burt?
0 Athugasemdir