Magnús Orri

Ólík sjónarmið um Grímsstaði

Við upphaf kjörtímabilsins var skipuð nefnd stjórnmálaflokka og hagsmunaaðila til að leysa deiluna um fiskveiðistjórnun.  Nefndin skilaði viðamikilli skýrslu og hefur síðan verið kölluð „sáttanefndin“ ( og á að mínu viti að marka leið til lausnar á deilunni).  Nú hefur Efnahags- og Viðskiptanefnd Alþingis ákveðið að vinna saman að skýrslu til að kanna leiðir til að draga úr vægi verðtryggingar. 

Samstarf með þessum hætti er til eftirbreytni og vonandi verður hægt að vinna með sama hætti úr flóknum málum sem bíða Alþingis  s.s.  ramma um vernd og nýtingu, framtíð bankakerfisins og úrlausn í gjaldmiðilsmálum.

Það er mikilvægt að styrkja umræðuhefðina í íslenskum stjórnmálum og freista þess að skiptast á skoðunum með málefnalegri hætti en oft er gert.  Stjórnmálamenn eiga að vera opnir gagnvart viðfangsefnunum og reyna að leysa þau svo að sjónarmið sem flestra fái notið sín.

Þannig hefði ég til dæmis kosið að unnið hefði verið úr fyrirhuguðum landakaupum á Grímsstöðum.

Á sínum tíma sperrti ég eyrun þegar heyrðist af áhuga erlends aðila á fjárfestingu í ferðaþjónustu á Norðurlandi.   Erlend fjárfesting er fýsilegri leið en erlend lánveiting.  Aukin fjárfesting í ferðaþjónustu er ákjósanleg og þá sérstaklega erlend enda færir hún aðgengi að mörkuðum og þekkingu, sem nýtist til verðmætaaukningar. Heimamenn voru sömuleiðis spenntir enda atvinnulíf fábreytt fyrir norðan og fólksfækkun staðreynd.

Mér fannst sömuleiðis yfirbragð umsóknarinnar jákvætt. Viðkomandi sagðist tilbúinn til að afsala sér nýtingu auðlinda og í gegnum 25% eignarhald hefði ríkið mikla stjórn á því hvernig uppbyggingu yrði háttað á Grímsstöðum. Þess vegna var ég fylgjandi verkefninu.

Hins vegar vakti málið upp margar spurningar.   Margir settu fyrir sig þjóðerni kaupandans, stærð landsins og hvort nauðsynlegt væri að kaupa landið frekar en að leigja það.

Hér tókust á ólík sjónarmið og mikilvægt að ekki væri flanað að neinu heldur málið gaumgæft án fordóma og af virðingu fyrir köldum rökum jafnt sem tilfinningum sem þessu tengjast.

Við getum haft ólíkar skoðanir á þessu álitaefni sem öðrum, en við eigum að freista þess að setjast niður og sjá hvort hægt sé að finna lausn sem tæki tilliti til og sætti sem flest ólík sjónarmið.

Það hefði að mínu mati verið eðlilegt að aðilar hefðu sest niður og kannað hvort flötur til samstarfs væri til staðar. En eins og á málinu var haldið virðist aldrei í alvöru kannað hvort forsendur voru til að ráðast í þá uppbyggingu sem einlægur vilji virtist til; það var aldrei látið á það reyna hvort hagsmunir beggja gætu ekki farið saman með öðrum hætti en beinni sölu, og hvaða skilyrði varðandi nýtingu auðlinda gætu fylgt þeirri uppbyggingu sem stóð til að ráðast í. 

Útfrá stöðu atvinnumála almennt og ekki síst hagsmunum Norðlendinga hefði farið betur að kanna hvort hægt hefði verið að finna lausn sem hefði komið til móts við ólík sjónarmið. 

Senda á Facebook